KIJK! Het boek over 25 jaar herbestemming in Nederland. Lees meer

De slag om de Schelde – Sint Anna ter Muiden tijdens de Tweede Wereldoorlog

Dit artikel maakt onderdeel uit van een reeks van in totaal tien artikelen over de Hervormde kerk in Sint Anna ter Muiden. In deze artikelen zijn de interviews met tien (oud)bewoners van Sint Anna verwerkt die hebben vertelt over hun herinneringen omtrent de kerk en welke betekenis het gebouw voor hen heeft.

In het najaar van 1944 vond de slag om de Schelde plaats. Om de geallieerde troepen van materieel en voorraden te kunnen voorzien, was het nodig om de haven van Antwerpen in handen te hebben. Dit lukte in september, maar de toegang via de Schelde werd gecontroleerd door de Duitsers. De Schelde moest dus aan beide kanten van de Duitsers worden bevrijd. Op 11 oktober werd door het Canadese leger Sluis gebombardeerd om de Duitsers die zich hier verscholen hielden te verdrijven. Dit berustte op de misinformatie dat Sluis een Duits bolwerk geweest zou zijn. De stad werd hierbij grotendeels verwoest en 64 mensen kwamen om. Veel mensen vluchtten naar Sint Anna ter Muiden en de kerk daar fungeerde als noodhospitaal. Aan elkaar genaaide lakens met rode kruizen erop werden rond de gevel van de toren opgehangen en op het dak gelegd. Dit voorkwam dat de kerk grote schade opliep en Sint Anna ter Muiden, dat nog geen twee kilometer van het hart van Sluis is verwijderd, gespaard werd bij de bombardementen.

Carlo van de Plasse vertelt: “Mijn tante Anna (een meisje dat bij ons in dienst is gekomen) is gaan helpen in het hospitaal in de kerk met verbinden van mensen die geblesseerd waren. Mijn vader heeft ervoor gezorgd dat er genoeg te eten was. Als er dus koeien of kalveren aangeschoten waren, heeft hij ze geslacht en de beste stukken vlees er naartoe gebracht om de soldaten die gewond waren van voedsel te voorzien.”

Ook tijdens de Eerste Wereldoorlog kwam de kerk een belangrijke rol toe. Er waren in Sint Anna ter Muiden veel vluchtelingen uit België. Volgens Léon Meijers was de kerk in die tijd een noodopvang voor deze vluchtelingen.

Tekst: Daniela van Groningen
Beeld: Leon Meijers, bron onbekend